Weblog

Door Piet van Diepen

Het geloof in de inzet van de burger en zijn netwerk wint aan politiek draagvlak: van VVD tot Groen Links. In het boek ‘Onder het mom van zelfredzaamheid’ legt Piet Hein Peeters aan de hand van een aantal interviews met politici en andere deskundigen de dilemma’s bloot. Tegenover de profeten van zelfredzaamheid  staan degenen  met zorg voor de  ‘drietrapsraket’ eigen verantwoordelijkheid- hulp in het eigen netwerk-daarna de overheid. Hoe moet het met mensen zonder sterk netwerk? Mijn stelling is: alles hangt af van de ontwikkeling van kleinschalig initiatief, vaak combinaties van informele en formele hulp. Daar kunnen kwetsbare mensen  hun eigen ontbrekende netwerken vormen en kracht ontwikkelen.  En juist die initiatieven dreigen steeds verder in de verdrukking te komen, te blijven steken in hun ontwikkeling. Welke bestuurders worden  tuinmannen?  Met de juiste verhouding compost kunnen zij het kleinschalig initiatief laten groei en bloeien. Lees verder »

Aanspreken in Amsterdam: een kwestie van netwerken

Door Piet van Diepen

De vingers schieten omhoog. Ik heb zojuist mijn honderdkoppig publiek van overwegend oudere Amsterdammer de vraag  gesteld: Wie heeft er angst om overlastplegers aan te speken in de buurt omdat ‘je er alleen voor staat.’ Ik geef een lezing over Bondgenoten in de Buurt bij de Winteracademie in het Amsterdamse Mozeshuis. De veiligheid mag in Amsterdam sterk zijn verbeterd. Er valt nog een wereld te winnen: zover is duidelijk . Lees verder »

Henk van Waveren

Op woensdag 10 januari was Jerry Stein, de grondlegger van het programma Learning Dreams te gast in Amsterdam. Hij bezocht het Einstein Community centrum in het Staalmanpark, lunchte en wisselde van gedachten in de Coloured Kitchen met mensen uit het onderwijsveld en ging in gesprek met ouders van Parents United in Amsterdam Zuid-Oost. Stein werd op zijn tocht in Amsterdam vergezeld door Maurice Specht, publicist en in Rotterdam bekend van Specht in de Stad; Tessy Britton, betrokken bij de produktie en uitgave van Handmade en The Community Lovers Guides, Laura … en ondergetekende.

Lees verder »

“The stuff that dreams are made on…”

Henk van Waveren

Op woensdag 10 januari was Jerry Stein, de grondlegger van het programma Learning Dreams te gast in Amsterdam. Hij bezocht het Einstein Community centrum in het Staalmanpark, lunchte en wisselde van gedachten in de Coloured Kitchen met mensen uit het onderwijsveld en ging in gesprek met ouders van Parents United in Amsterdam Zuid-Oost. Stein werd op zijn tocht in Amsterdam vergezeld door Maurice Specht, publicist en in Rotterdam bekend van Specht in de Stad; Tessy Britton, betrokken bij de produktie en uitgave van Handmade en The Community Lovers Guides, Laura … en ondergetekende.

Jerry Stein is sinds meer dan 15 jaar de directeur van het programma Learning Dreams dat hij ontwikkeld heeft in de staat Minnesota, daarnaast is hij senior Fellow aan the University of Minnesota. Het bijzondere aan het programma en de inzichten van Stein is dat hij het leren door kinderen plaats in de context van het gezin, de persoonlijke netwerken rond het gezin en de (lokale) gemeenschap. En leren zo zegt hij heeft alles te maken met het realiseren van dromen. Dromen van ouders in dit geval. Als ouders actief bezig zijn met het realiseren van hun eigen dromen, dan is er een grote kans dat zij ook betrokken zijn bij het leren van hun kinderen. Daarmee wijkt hij af van het traditionele beeld van leren dat de meeste mensen hebben en dat is dat je dat vooral doet op school. Stein trekt dat veel ruimer.

En daarmee krijg je ook veel meer mogelijkheden in handen om het leren van kinderen op een positieve manier te beïnvloeden. Voor Minneapolis heeft hij uitgerekend dat er 16 miljoen dollar in de lagere scholen werd geinvesteerd, maar 45 miljoen in instellingen die op en andere manier bijdragen aan het leren, zoals bibliotheken, musea, tuinen.

Stein gaat uit van een lerende gemeenschap, waar kinderen deel van uitmaken. En voor kinderen is het essentieel dat je daar goed op aangesloten bent. Centraal daarin staan dus de ouders. Ouders die in staat zijn om hun dromen na te jagen, motiveren kinderen om te leren.

Stein heeft rond deze gedachten het programma “Learning Dreams”ontwikkeld. Medewerk(st)ers van Learning Dreams gaan op ouders af van kinderen die het niet goed doen. Met de ouders wordt kontakt gelegd – op die plekken waar de ouders zijn- en wordt geprobeerd het vertrouwen te winnen. Het uitgangspunt van de kontaktlegging is gelijkwaardigheid en vrijwilligheid. Men moet niets. Niemand wordt gedwongen om mee te doen met het programma. Men wil geen “goede ouders”maken.

Als mensen meedoen dan is het uit vrije wil. En veel mensen doen mee…eenvoudigweg, omdat het heel verleidelijk is om je eigen droom of dromen te realiseren en daar wat hulp bij te krijgen.

In de Einsteinschool werd Jerry ontvangen door Ria Koning, de directeur van de school, enkele medewerkers en moeders. Ria vertelde wat de school doet en op welke wijze deze zich verhoudt tot de wijk. De school levert een prachtig voorbeeld van hoe samen met de kinderen en ouders allerlei activiteiten binnen en buiten school zijn en worden ontwikkeld. Met als doel  kinderen zo goed mogelijk te equiperen voor later. Er ontwikkelde zich een mooi gesprek tussen Stein en enkele trotse moeders die zelf het bewijs leverden voor de stelling van Stein dat als ouders aan de weg timmeren, kinderen het ook goed doen.

In de Coloured Kitchen waar Christa Compas, directeur van het ABC de gastvrouwe was, ging Stein uitgebreid in op het programma Learning Dreams, de opzet, de uitvoering, de financiering en de resultaten. Wat betreft het laatste wees Stein erop dat je de resultaten van het programma moeilijk op heel korte termijn met een CITO toets kan bepalen. Als ouders aan de slag gaan met hun droom of dromen, dan gaat daar tijd overheen. Daarom werkt het programma ook met perioden van 3 jaar. Wat wel gemeten kan worden is of het persoonlijke netwerk van de ouders zich uitbreidt. Als dat zo is dan heb je een indicatie dat het goed gaat.

Duidelijk te merken was dat de aanwezigen probeerden een match te maken tussen hun eigen praktijk en de inzichten en het werk van Stein. Zo verteldeWim Ponsen, directeur van de basisschool Ru Parre, hoe hij probeert ouders meer te betrekken bij het leren, door in de middagpauze samen te lunchen met de kinderen. En David Kranenburg, directeur van de baisscholen Caleidoscoop in Almere en bestuurslid van de stichting Actief Ouderschap vertelde over zijn inspanningen die gericht zijn op het vergroten van de rol van actieve ouders bij het leren van hun kinderen.

In Zuidoost werd Jerry Stein in “de Drecht” ontvangen door Leila Frindi, voorzitter van Parents United en Jim van der Vennen. Hier ging Jerry Stein in gesprek met zo’n 30 mensen – vooral ouders die benaderd waren door Parents United. De ideeen van Stein sloegen duidelijk aan – hoe kan het ook anders in Amsterdam Zuidoost; Zuidoost heeft een lange geschiedenis van empowerment. Het leidde ondermeer tot de vraag van een van de ouders of Jerry Stein het programma ook kon draaien in Zuidoost. Stein gaf aan bereid te zijn mensen te trainen in het programma. Dat zou dan kunnen gebeuren in Minnesota of in Amsterdam. Voorwaarde is natuurlijk wel dat het gefinancierd wordt. Na afloop was een van de konklusies dat Parents United en het stadsdeel op korte termijn bij elkaar komen om deze idee te bespreken.

Met dit laatste initiatief kwam een eind aan een dag, waarin duidelijk is geworden dat het appel dat Jerry Stein doet op ouders om hun dromen te realiseren, opdat hun kinderen beter leren weerklank vindt bij zowel ouders al leerkrachten. En zoals al eeuwen bekend:

Henk van Waveren

Op woensdag 10 januari was Jerry Stein, de grondlegger van het programma Learning Dreams te gast in Amsterdam. Hij bezocht het Einstein Community centrum in het Staalmanpark, lunchte en wisselde van gedachten in de Coloured Kitchen met mensen uit het onderwijsveld en ging in gesprek met ouders van Parents United in Amsterdam Zuid-Oost. Stein werd op zijn tocht in Amsterdam vergezeld door Maurice Specht, publicist en in Rotterdam bekend van Specht in de Stad; Tessy Britton, betrokken bij de produktie en uitgave van Handmade en The Community Lovers Guides, Laura … en ondergetekende.

Jerry Stein is sinds meer dan 15 jaar de directeur van het programma Learning Dreams dat hij ontwikkeld heeft in de staat Minnesota, daarnaast is hij senior Fellow aan the University of Minnesota. Het bijzondere aan het programma en de inzichten van Stein is dat hij het leren door kinderen plaats in de context van het gezin, de persoonlijke netwerken rond het gezin en de (lokale) gemeenschap. En leren zo zegt hij heeft alles te maken met het realiseren van dromen. Dromen van ouders in dit geval. Als ouders actief bezig zijn met het realiseren van hun eigen dromen, dan is er een grote kans dat zij ook betrokken zijn bij het leren van hun kinderen. Daarmee wijkt hij af van het traditionele beeld van leren dat de meeste mensen hebben en dat is dat je dat vooral doet op school. Stein trekt dat veel ruimer.

En daarmee krijg je ook veel meer mogelijkheden in handen om het leren van kinderen op een positieve manier te beïnvloeden. Voor Minneapolis heeft hij uitgerekend dat er 16 miljoen dollar in de lagere scholen werd geinvesteerd, maar 45 miljoen in instellingen die op en andere manier bijdragen aan het leren, zoals bibliotheken, musea, tuinen.

Stein gaat uit van een lerende gemeenschap, waar kinderen deel van uitmaken. En voor kinderen is het essentieel dat je daar goed op aangesloten bent. Centraal daarin staan dus de ouders. Ouders die in staat zijn om hun dromen na te jagen, motiveren kinderen om te leren.

Stein heeft rond deze gedachten het programma “Learning Dreams”ontwikkeld. Medewerk(st)ers van Learning Dreams gaan op ouders af van kinderen die het niet goed doen. Met de ouders wordt kontakt gelegd – op die plekken waar de ouders zijn- en wordt geprobeerd het vertrouwen te winnen. Het uitgangspunt van de kontaktlegging is gelijkwaardigheid en vrijwilligheid. Men moet niets. Niemand wordt gedwongen om mee te doen met het programma. Men wil geen “goede ouders”maken.

Als mensen meedoen dan is het uit vrije wil. En veel mensen doen mee…eenvoudigweg, omdat het heel verleidelijk is om je eigen droom of dromen te realiseren en daar wat hulp bij te krijgen.

In de Einsteinschool werd Jerry ontvangen door Ria Koning, de directeur van de school, enkele medewerkers en moeders. Ria vertelde wat de school doet en op welke wijze deze zich verhoudt tot de wijk. De school levert een prachtig voorbeeld van hoe samen met de kinderen en ouders allerlei activiteiten binnen en buiten school zijn en worden ontwikkeld. Met als doel  kinderen zo goed mogelijk te equiperen voor later. Er ontwikkelde zich een mooi gesprek tussen Stein en enkele trotse moeders die zelf het bewijs leverden voor de stelling van Stein dat als ouders aan de weg timmeren, kinderen het ook goed doen.

In de Coloured Kitchen waar Christa Compas, directeur van het ABC de gastvrouwe was, ging Stein uitgebreid in op het programma Learning Dreams, de opzet, de uitvoering, de financiering en de resultaten. Wat betreft het laatste wees Stein erop dat je de resultaten van het programma moeilijk op heel korte termijn met een CITO toets kan bepalen. Als ouders aan de slag gaan met hun droom of dromen, dan gaat daar tijd overheen. Daarom werkt het programma ook met perioden van 3 jaar. Wat wel gemeten kan worden is of het persoonlijke netwerk van de ouders zich uitbreidt. Als dat zo is dan heb je een indicatie dat het goed gaat.

Duidelijk te merken was dat de aanwezigen probeerden een match te maken tussen hun eigen praktijk en de inzichten en het werk van Stein. Zo verteldeWim Ponsen, directeur van de basisschool Ru Parre, hoe hij probeert ouders meer te betrekken bij het leren, door in de middagpauze samen te lunchen met de kinderen. En David Kranenburg, directeur van de baisscholen Caleidoscoop in Almere en bestuurslid van de stichting Actief Ouderschap vertelde over zijn inspanningen die gericht zijn op het vergroten van de rol van actieve ouders bij het leren van hun kinderen.

In Zuidoost werd Jerry Stein in “de Drecht” ontvangen door Leila Frindi, voorzitter van Parents United en Jim van der Vennen. Hier ging Jerry Stein in gesprek met zo’n 30 mensen – vooral ouders die benaderd waren door Parents United. De ideeen van Stein sloegen duidelijk aan – hoe kan het ook anders in Amsterdam Zuidoost; Zuidoost heeft een lange geschiedenis van empowerment. Het leidde ondermeer tot de vraag van een van de ouders of Jerry Stein het programma ook kon draaien in Zuidoost. Stein gaf aan bereid te zijn mensen te trainen in het programma. Dat zou dan kunnen gebeuren in Minnesota of in Amsterdam. Voorwaarde is natuurlijk wel dat het gefinancierd wordt. Na afloop was een van de konklusies dat Parents United en het stadsdeel op korte termijn bij elkaar komen om deze idee te bespreken.

Met dit laatste initiatief kwam een eind aan een dag, waarin duidelijk is geworden dat het appel dat Jerry Stein doet op ouders om hun dromen te realiseren, opdat hun kinderen beter leren weerklank vindt bij zowel ouders al leerkrachten. En zoals al eeuwen bekend:

Door Pieter Hilhorst

Soms ben ik wel eens bang dat ik een crypto-christen-democraat ben. Niet dat ik de onbedwingbare neiging voel om in een praatprogramma een briefje richting een asielzoeker te schuiven met het aanbod om met zijn moeder mee te gaan naar een voetbalwedstrijd. Ook heb ik nog niet ontdekt dat ik graag dissidenten in de hoek drijf. Nee, het gaat om iets dat fundamenteler is. Vroeger was de term crypto-communist een scheldwoord. Het waren mensen die zeiden geen communist te zijn, maar stiekem communistische sympathieën koesterden. Lees verder »

Door Piet van Diepen

Op 29 oktober was Dan Thompson op uitnodiging van Stad in Beweging en Groen Gras in Amsterdam. Dan was afgelopen zomer in de media opgevallen omdat hij na de riots een twitteractie organiseerde onder de noemer ‘riotcleanup’ Dit was het signaal voor vele duizenden mensen  ‘to reclaim the streets’ en wel met bezems, om de zaak weer schoon te maken. Het leidde tot landelijke bekendheid en een bezoek op Downing Street. Een verslag.  Lees verder »

Bigsociety en #Wiki gebaseerd op grassroots is geen resultante van overheidsbeleid. Winsemius begrijpt dat niet. Zo twitterde ik gisteren. Ik doel op Aletta Winsemius die in een bijdrage in Trouw http://bit.ly/sWgb8R samen met Jan Steyaert tot de conclusie komt dat Big Society  niets voor Nederland is. Wij doen het volgens haar al goed met de beweging die in gang gezet is door de WMO. Hier de belangrijkste argumenten voor mijn tweet. Lees verder »

Samenspel tussen burger en overheid

Door Henk Van Waveren

Woensdagavond 5 oktober 2011 troffen zo’n 40 actieve bewoners, belangstellenden en ambtenaren elkaar in de raadszaal van stadsdeel Oost om te bespreken hoe ze het beste Oost schoon kunnen houden. De avond was georganiseerd door actieve bewoners. Bewoners die zeer vasthoudend al meer dan 4 jaar actief zijn om Oost schoon te houden die de ambtenaren hadden uitgenodigd. Lees verder »

Door Piet van Diepen

Stel de Big Society – of die van Wikistad- wordt in Nederland als main streamfilosofie omarmd en omgezet in een maatschappelijke praktijk. Moeten we dan vanaf het nulpunt beginnen? Is het een zaak van op grote schaal trusts te introduceren? Veel beter is het om aan te sluiten bij het bestaande burgerinitiatief en dat te verbinden en te versterken door ons bewust te worden van baten en kosten.

De crux is dat bestaand burgerinitiatief in een ander daglicht dan nu moet komen te staan. In het huidige paradigma is er sprake van een overheid met haar omringende instituties die alle maatschappelijke problemen omzet in een eigen beleid en het maatschappelijke proces ook wil regisseren. Daarbinnen hebben de bestaande burgerinitiatieven en vooral de waardering van de  effecten daarvan een marginale rol, zeker als er een eigen autonome agenda aan gekoppeld is. Doordat de waardering van effecten niet wordt benoemd resteert in het positieve geval de schouderklop, in het negatieve geval de betiteling als subsidiejunk of lastpost.

In de big societyfilosofie vormt burgerkracht de basis. De overheid sluit aan. Er wordt dan verbinding gezocht en gelegd tussen burgerinitiatief en de eigen instituties. In dat geval is het van belang voor de overheid om goed in beeld te krijgen waar die kracht het sterkst en effectiefst is en hoe die benut en gestimuleerd kan worden. Dit levert een hele andere oriëntatie in de richting van bestaand burgerinitiatief. Passend daarbij is juist een scherpe waardering van (potentiële) baten en effecten enerzijds en benoeming van de kosten en adressering daarvan anderzijds.

Wikistad bestaat al: de broedplaatsen voor sociale veerkracht

Tijdens de door Stad in Beweging georganiseerde Wikistadconferentie waren diverse Amsterdamse burgerinitiatieven aan tafel die kunnen bogen op een grote maatschappelijk impact. Wikistad bestaat al! Zo kon gehoord worden. De vrouwenorganisatie Nisa for Nisa vangt onder anderen vrouwen op die mishandeld zijn en een setting met solidaire vrouwen en lotgenoten. Er wordt al veel bereikt zonder dat er een hulpverlener te pas komt. Het maakt het werk van reguliere instanties lichter en effectiever. Maar dan moet het wel eerst gezien worden. Het geldt ook voor Connect, dat zich richt op jongeren met een voornamelijk Marokkaanse achtergrond . Met sterke solidaire burgers, ervaring en lotgenoten realiseren zij een praktisch alternatief voor de straatcultuur. Dat scheelt veel maatschappelijke kosten Het geldt ook voor de Voedselbank Zuid: mensen  vaak met schulden krijgen er niet alleen een voedselpakket maar gaan maatschappelijk weer participeren. Dat maakt de kans op een effectief schuldhulptraject veel groter.

De basis is de samenredzaamheid die men heeft door zich te verenigen met lotgenoten, ervaringsdeskundigen en solidaire burgers. Dit werkt het beste als er (letterlijk en figuurlijk) ruimte is om gezamenlijk initiatieven en plannen te maken: kortom men moet zich bewust worden van de waarde van dit soort burgerinitiatief als broedplaats van sociale veerkracht: mensen krijgen zo samen de regie weer terug over hun eigen leven. Dit kan veel en veel beter benut worden door er in te investeren en er op aan te sluiten

Hoe organiseren we een andere praktijk?

De huidige realiteit is veelal dat de participanten in het burgerinitiatief zeer gefocust zijn op de resultaten die zij boeken. Dit resultaat is immers de brandstof waarop zij moeten draaien. Het werkt dan ook vaak bevreemdend als daar in de institutionele systeemwereld geen oog voor is. Dat kan alleen worden opgeheven als burgerinitiatief samen met andere partijen een proces ingaan waarin de maatschappelijke waarden en baten van het initiatief wordt benoemd. In dat proces moeten enerzijds de kosten en baten steeds beter gemeten worden, anderszijds moet gewerkt worden aan complementariteit tussen burgerkracht en reguliere instituties om zo optimaal mogelijke effecten te bereiken.

Begin eens klein, neem een paar van dergelijke initiatieven: begin met indicatieve benoeming van de kosten en baten. Maar doe dat gezamenlijk: niet eenzijdig door de overheid opgelegd zodat het burgerinitiatief toch in een soort valkuil van overheidsturing terecht dreigt te komen met de bewijslast bij het initiatief.  Ga vervolgens longitudinaal meten en verleg ook op basis daarvan de geldstromen.  Uiteindelijk kan dit een soort hybride organisaties opleveren waarin zowel burgerinitiatief als sociale ondernemer in verenigd zijn. Lijkt volgens mij veel op de trusts ,maar dan ‘van onderop’.